Plotseling overleden onze gewaardeerde medewerker: Jan ten Napel.
Jan woonde bij de Bethelkerk.
Huis van God
Hij hield van zingen. Dat deed hij graag.
Keek wel eens om de hoek… maar daar bleef het bij.
Tot, die bewuste woensdag. Het was zo druk, dat er hulp nodig was.
Dit, om alles in goede banen te leiden.
Maar ook om de bezoekers een veilige plaats te bieden.
Hij was er en is er gebleven.
Zoveel, als hij kon.
Letten op brand- en veiligheid.
Iedere woensdag:
- Koor en stoelen op de juiste plaatsen zetten.
- Mensen een plaats geven.
- Collecteren.
- En zelfs, zoals de laatste Zingen in de Zomer vragen of de zitkussens op de plaats konden blijven.
Dat was Jan.
Veel zorg had hij besteed aan zijn leiding op 15 augustus in het Kerkje aan de Zee.
We hadden veel contact.
Onderweg: een praatje. Autoraam open, dan klonk het: ”Hoe is het.”
Ja, Zingen in de Zomer, lag hem na aan het hart. Dat wist je en dat merkte je.
Ook in zijn radioprogramma kwam het Zingen in de Zomer vaak ter sprake.
Dan zit je, in lokaal 1, met twee meiden te praten over hun opa die, plotseling, overleden was.
Wat hielden ze van hem. Wat deed hij veel met en voor hen.
Dan praat je nog even door. Jan te Napel.
Flitst het door je heen:
Dat is ONZE JAN!
Dan branden ook in jouw ogen de tranen.
Dat is het leven. Zo weg, Maar toch!
Gegraveerd in de holte van Gods hand.
Dan denk je aan de laatste Zingen in de Zomer.
Praat je over de toekomst. Maar het is zo onwezenlijk.
Praat je over geloof. Maar hoe ga je verder?
Praat je over God.
Ja, daar woont hij niet meer naast. Daar is hij nu. In Bethel.
In het Huis van God.
Dat is nu geloven.
We zongen het toch?
VAT MIJNE HAND……
We wensen de familie veel sterkte.
Adres: wijk 3 – 14 8321 EW Urk
Maandag 26 september zullen we Jan begraven.
Om half 3 vanuit de Bethelkerk
We Denken aan Jan met dankbare maar vooral dierbare herinneringen.
