Het stormde vanavond.(10 september 2007)Toen ik vanuit het ”Wakend Oog” kwam. Keek ik nog even over de dijk en het water. Een knipoog van de Kapitein. Het stormde vanavond.(10 september 2007)Toen ik vanuit het ”Wakend Oog” kwam.
Keek ik nog even over de dijk en het water.
Ik zag twee rode lichten en een boot varen over het meer.Storm op het water.
In de Bijbel staat dat verhaal van de storm op zee. In gedachten was ik even bij mensen die met hun levensbootje ook midden in de storm zitten. Wat kan het stormen in het leven van mensen: ziekte die je leven binnenkomt, of zorgen en dood. Onbegrip, verwijdering tussen elkaar. Stormen. Levensstormen!
Toen ik thuis kwam las ik het verhaal nog eens na.
Jezus geeft zijn discipelen opdracht om zee te kiezen
.En dan zegt Jezus: “we gaan naar de overkant!” (Marcus 4: 35)
Hij is aan boord!
Dat is een troost.Immers, i
n de geschiedenis staat dat Jezus slaapt.
Maar het bootje KAN niet ondergaan!
Zo gaan wij ook naar de overkant.
De storm in september door, de herfst en de winter in.
Misschien wel met stormen.
Maar met de grote Kapitein aan boord!
Ik denk aan dat verhaal van die grote oceaanstomer, midden in een storm.
De mensen zaten in doodsangst bij elkaar.
Tussen hen in speelde een meisje met haar poppen.
“Ben je niet bang?”, vroeg een vrouw. “Ikke niet!”,
was het antwoord. “Waarom niet?”
Ze wees naar boven.
“Mijn vader is de kapitein!
En ik heb een knipoog van hem gehad!.”
Daarom hoefde ze niet bang te zijn. Mag het ook in ons leven zo zijn.
Niet bang zijn, want DE GROTE KAPITEIN bestuurt het leven!
Een knipoog van de KAPITEIN.
