Ik droomde van een kerk, waar alle mensen zich thuisvoelen. Eenvoudige mensen, geleerden, doeners, denkers, vrouwen, mannen, jongens en meisjes.
Ik droomde van een kerk, waar alle mensen zich thuisvoelen. Eenvoudige mensen, geleerden, doeners, denkers, vrouwen, mannen, jongens en meisjes. Mensen niet tegen elkaar, maar voor elkaar. In die kerk waren woorden als: "ik, hij, zij, jullie, die" afgeschaft. Het "jij" en "wij", dat was de omgangstaal. Zò gingen ze daar met elkaar om. Er was geen machtstrijd. Geen stond tegen de ander op. Het ging niemand om eigen gelijk, maar om Hem die geboren werd om te redden wat verloren was.
Ik droomde van een kerk, waar niemand zich bedienen liet, maar waar werd gediend. De één voor de ander. En waar ze het goed met elkaar meenden en het goede van elkaar dachten. Daar spraken ze open en openlijk. Niet over elkaar, niet tegen elkaar, maar mét elkaar. Omdat het om Hem ging, die gekomen was om te redden.
Ik droomde van een kerk, waar men de zorg voor elkaar niet alleen overliet aan de vakmensen. Waar voor ziel en lichaam aandacht was. Waar getallen en gelden, cijfers en statistieken, regels en richtlijnen slechts hulpmiddelen waren om mensen te laten zijn die ze waren. Omdat het om Hem ging, die kwam om te zoeken wat zonder Hem verloren dreigde te gaan.
Ik droomde van een kerk, waar niet op de tafel werd geslagen, en niet op de borst. Waar men elkaar niet de mantel uitveegde, maar de voeten waste. waar men één van hart en zinnen was. Zout wat het leven genietbaar maakt. Een kleine kudde, maar zelfbewust en licht verbreidend in een duistere wereld. Omdat het om Hem ging, Die ons daarin de weg wees.
Ik droomde van een kerk, waarin niet alleen van gisteren werd gesproken, maar meer van vandaag en morgen. Omdat men op een nieuwe morgen wachtte. Niemand zei: "Het is altijd al zo geweest" maar "Wat kunnen we vandaag doen?" of "Hoe zal het morgen zijn?" Zo liepen ze moedig en vol vertrouwen de toekomst tegemoet. Omdat het om Hem ging, de Levende en Opgestane Heer.
Hij.....Zijn Koninkrijk is ònze toekomst, zeiden ze
Ik ontwaakte en zag toen een kerk, waar heel veel, misschien haast alles niet zo was. Ik twijfelde, verloor de moed, wilde terug naar mijn dromenwereld. Toen werd mij geleerd: Jouw droom is al oud. Al meer dan tweeduizend jaar oud. Opgeschreven door Matthéus, Marcus, Lucas en Johannes, Paulus en Petrus en nog zo vele anderen. In vele hoofdstukken en verzen.
En ik zag, mijn droom stond daar opgeschreven: "De tijd is vervuld en het Koninkrijk Gods is nabijgekomen ( Marc. 1 : 14) En ik begreep ineens: dromen genezen, dromen doen leven, voor dromen is het goed te leven
door dominee D.C. Hellinga.
