In de oude joods-christelijke traditie, is genieten een belangrijk element in het geloof.

In de oude joods-christelijke traditie, is genieten een belangrijk element in het geloof. Als je mag zitten in de schaduw van de vijgenboom, genietend van de vrucht van de wijngaard (een goed glas wijn dus), dan hoef je even niet bang te zijn, je even geen zorgen te maken. Genieten is daarmee een beeld van Gods koninkrijk. Een stukje hemel op aarde. De profeet Jesaja (25:6) verteld ons hoe het er in de hemel aan toegaat: De Heer vindt Zijn vreugde in het betonen van Zijn liefde aan hen die Hij verlost heeft, door een feestmaal aan te richten op de plaats waar Hij woont en regeert, waar vette, rijke spijzen en zuivere, belegen wijnen worden opgediend. Wij mensen krijgen uiteindelijk de volmaakte smaak van vreugde aangereikt. Het ultieme genieten.


Het eerste wonderteken van Jezus, Hij die vanuit de hemel naar de aarde kwam, was water veranderen in wijn. En dat gebeurde tijdens een bruiloftsfeest. We krijgen hier een beeld van De Bruidegom die wijst op Het feest. Zijn feest. Jesaja legt al reeds uit waar dat feest om gaat: om ons te vertroosten. En Jezus liet ons zien wat vertroosting is. Vlak voor Hij moet sterven, viert Jezus met Zijn discipelen het feest van Pesach, het feest van verlossing. Denk daarbij eens aan waarover Jesaja reeds profeteerde. Het wordt het laatste avondmaal. Een maaltijd met wijn, met De Bruidegom als Gastheer.


Vertroosting en verlossing. De keerzijde van troost is echter dat we dus troost nodig hebben. Onlangs verdronk op zee de nog maar 21 jaar jonge Urker visserman Gerard de Boer. Wat een intense pijn, en wat een onuitsprekelijk groot verdriet. Een oude broeder verzuchtte dat God de mens volmaakt heeft geschapen, niet bestemd om te sterven. Maar we leven niet (meer) in het paradijs. Dat is een feit, en ik kan het niet mooier maken dan het is. En ondanks Gods rijke en troostvolle belofte van een hemels feestmaal, we blijven toch moeite hebben met de pijn die de dood in ons leven brengt. De scheiding tussen hemel en aarde. En wat schieten woorden dan tekort als je zoiets van nabij moet meemaken.


Het is bijna advent. We gedenken en verwachten dat Jezus naar de aarde kwam om de afstand tussen God en mens, tussen leven en dood, voor eeuwig te dichten. En in heel veel kerken wordt in de maand december ook het Heilig Avondmaal gevierd. Waar woorden tekort schieten, mogen we bij het sacrament vooral zien en ervaren Gods troostrijke belofte, dat Hij niet laat varen wat Zijn hand ooit begon. Zowel op aarde, als in de hemel. Ik hoop dat een ieder die in rouw gedompeld is, of pijn, zorg of verdriet ervaren, zo toch nog dat komende kerstfeest kunnen vieren, en in brood en wijn alvast iets mogen ervaren van dat kleine moment van hemels genieten. In de wetenschap dat het God zelf is, die Zijn feestmaaltijd ons aanbiedt. Als vertroosting. Als een moment van hemel op aarde.


November 2007.

FvdS.

Zingen in de Zomer - www.zingenindezomer.nl/site/index.php/column/829-hemel-op-aarde - - groen.zingenindezomer.nl(185.107.225.171) - 20-01-2022 18:23:55 Europe/Amsterdam) -