Twee keer hebben wij iets verteld over hoe het evangelisatie werk in ons dorp vanuit een commissie is begonnen.   Twee keer hebben wij iets verteld over hoe het evangelisatie werk in ons dorp vanuit een commissie is begonnen.

Een officiële evangelisatiecommissie

was er “nog” niet. Medewerkenden van de Geref. Jeugdcentrale namen het voortouw om, dat wat begon op de werkhaven in gebouw "PATRIMONIUM” voort te zetten.
Wij noemden de oude stuurkast op
de oosthaven. Door lezers van onze site kregen wij namen door van hen die hun plaats in namen in de stuurkast. Laten wij 1 naam noemen van Jannie van Veen van den Berg, die nu met Hilde aan de andere kant van de wereld in Nieuw Zeeland woont.
Via een reactie lieten zij al eerder weten, dat zij via de computer ook verbonden waren met de activiteiten van Zingen in de zomer. Maar na het begin hoe is het toen verder gegaan?
Zo maar een paar moment opnamen en dan komt met klem naar voren het werk van broeder Teunis Ruiten, de schippers ouderling. Het was in de jaren na het droogvallen van de polder dat er veel binnenschippers naar Urk kwamen, om de vracht uit de polder te laden. En velen van hen bleven het weekeind in de Urker haven, wachtend op de vracht, of omdat zij de Zondag respecteerden in hun werk.
En het was broeder Ruiten die aan deze weekeindgasten evangelisatie lectuur overhandigde en tege-gelijk de nodiging de kerkdiensten te bezoeken.
En….ondanks de kleine woning waar broeder Ruiten met zijn vrouw Annetje woonden kwam er de nodiging om bij hun thuis na de kerk een kopje koffie te komen drinken. En velen hebben daar gebruik van gemaakt.

Over de gesprekken na de kerkdienst heeft de schippers ouderling nooit geschreven in zijn rubriek
” LANGS DE HAVEN” in het Kerkblad.
Wanneer er naar gevraagd werd, was het antwoord: =HARTVERWARMEND = Over zijn gang over de schepen, met heel vaakvan die grote honden liet hij de lezers van het kerkblad mee genieten. Hij had de gave om het schilderend te beschrijven. Was het altijd een hartelijke begroeting? Wij moeten ons beperken om niet te breedvoerig teworden, daarom zo maar een moment opname: Ik ontmoette (april 1968) weer oude bekenden, en en telkens een hartelijke ontvangst.
Soms ook anders: Een schip lag aan de palen van de kleine jachthaven, ik ging van de Dorma kade lopen over de werkhaven, overde sluis, over de buitendam. De schipper was bezig met dekspoelen. Ik kon niet aan boord komen en vroeg: komt U even met het roeibootje aan de kant, “Ik heb iets voor U.” Het antwoord was: “geen interesse “
Daarvoor was ik naar de buitendam gelopen, maar ondanks deze speldenprik gaat de man
met de grijze haren toch maar door.
Wij dachten: geïnspireerd door de wetenschap dat, als de schare “vol” is de Heere terug zal komen. En zo schreef dan broeder Ruiten: tot de volgende keer. Zullen wij dat ook via deze site van de E.C.schrijven?
Het was niet zoals het nu gaat met een overvolle Bethel-kerk of Kerkje aan de Zee, maar er werd gewerkt, om in de stijl van de gelijkenis van de Heiland te blijven: er werd gezaaid, en er wordt nog steeds gezaaid.
Vertrouwend, dat God de wasdom zal geven.

Hendrik Kramer
Zingen in de Zomer - www.zingenindezomer.nl/site/index.php/column/826-hoe-het-begon-en-verder-nummer-3 - - groen.zingenindezomer.nl(185.107.225.171) - 20-01-2022 17:53:42 Europe/Amsterdam) -