Donderdag, half tien in de ochtend. Het ene moment zit ik rustig te werken op ROC waar im mijn werkdagen slijt, het volgende moment loop ik.....

Donderdag, half tien in de ochtend. Het ene moment zit ik rustig te werken op het ROC waar ik mijn werkdagen slijt, het volgende moment loop ik, begeleid door honderden lachende studenten, met in mijn oren een snerpende sirene, voortgedreven als het vee door de BHV-ers, door een veel te kleine uitgang naar buiten. Het is al best koud voor de tijd van het jaar. Ik ben blij dat ik mijn jas aangehouden had. Bij een "echte" bommelding vorig jaar winter had ik geen gelegenheid mijn jas op te halen. Ik kon de hele dag het gebouw niet meer in. Ik ben maar naar de plaatselijke Zeeman gegaan om een afschuwelijk lelijke bodywarmer te kopen.


Gek, die BHV-ers. Het ene moment is het nog gewoon Truus van de administratie, het volgende moment draagt ze een fluoriserend hesje met BHV op de mouw, en moeten we alles doen wat ze zegt. Ze vroegen mij destijds ook of ik de cursus bedrijfshulpverlener wilde doen, maar ik kijk wel uit, als er echt een ramp is, wil ik niet als laatste het gebouw verlaten. Harmen en kinderen eerst!


Niemand weet als ze eenmaal buiten zijn wat ze verder moeten doen. "Ik sta buiten, dus nu ben ik veilig" schijnen ze te denken. We moeten eigenlijk op een plein verderop verzamelen, kan ik me herinneren. Ik loop maar een beetje die richting op. Collega’s staan te roken en maken grapjes met leerlingen over bommen en brand. "Hé Achmed, ik wist dat je kwaad was, maar is dit niet een beetje overdreven?" Ik kijk achter me en zie al de leerlingen en collega’s veel te dicht bij het gebouw staan. Iedereen heeft de indruk dat het een oefening is. Stel je voor dat het echt was, een gasontploffing of zo… Ik zie het bericht al in de krant: "Hele voorgevel ROC ontploft, honderden leerlingen bedolven onder puin… Bedrijfshulpverlening ontoereikend…"


Stel je voor….Jezus komt terug… Ik zit gewoon te werken en opeens gaat er een alarm, komt er een BHV-er binnen die zegt: "ik eh.. snap het zelf ook niet helemaal, maar eh… allemaal naar buiten!" En daar staan we dan: twintig culturen, jong en oud, moslims, christenen, boedhisten,Jehova’s getuigen en wat dies meer zij…. en allemaal omhoog kijken.
 

Wij zijn er binnen onze nuchtere poldercultuur niet zo mee bezig, maar stel nou, het gebeurt gewoon. In andere landen is dat anders. Sommige vliegmaatschappijen in Amerika vliegen bewust met twee piloten met een verschillend geloof, voor het geval dat de christenpiloot plotseling opgenomen wordt. Ik bedoel maar: we zijn in dit land op allerlei zaken voorbereid, maar niet op onze Heiland die ons komt halen.
 

Toch hoor ik soms een groep mensen zingen: " Zouden wij ook eenmaal komen?" ; "Lichtstad met uw paarlen poorten" en "Maranatha blijv’ons wachtwoord, Amen ja, Heer Jezus kom!" Als u één van die mensen bent die dit in het Kerkje aan de Zee of in de Bethelkerk van harte heeft meegezongen deze zomer, mag ik u dan uitnodigen BHV-er (Behouds Hulp Verlener) voor Jezus te worden? Dat is niet moeilijk of ingewikkeld. Vertel wie het maar wil horen gewoon over wat Jezus in uw of jouw leven gedaan heeft. Vertel ze hoe dat voelt. Leid andere mensen tot de ontmoeting met hun Heiland.


Ja,we zullen opstaan, en met Hem meegaan, straks als Jezus terugkomt!

We zullen opstaan, en met Hem meegaan, als Jezus komt!


Love,

Harm Kramer

Zingen in de Zomer - www.zingenindezomer.nl/site/index.php/column/823-geen-paniek - - groen.zingenindezomer.nl(185.107.225.171) - 20-01-2022 18:24:33 Europe/Amsterdam) -